ถ่านหิน เป็นเชื้อเพลิงที่เกิดจากการทับถมของซากพืชที่ขึ้นอยู่ตามที่ชื้นแฉะ เป็นเวลานาน
หลายล้านปี ภายใต้แรงกดดันและอุณหภูมิสูง เกิดเป็นสารประกอบไฮโดรคาร์บอน
ที่อยู่ในสถานะของแข็ง จำแนกออกเป็น 5 ประเภท ตามอายุการเกิด และคุณภาพ
คือ พีต (Peat) ลิกไนต์ (Lignite) ซับบิทูมินัส (Sub-Bituminous)
บิทูมินัส (Bituminous) แอนทราไซต์ (Anthracite)
ประเทศไทยมีทรัพยากรถ่านหินเป็นจำนวนมาก ส่วนใหญ่เป็นลิกไนต์และซับบิทูมินัส
ปริมาณสำรองถ่านหินลิกไนต์ ในประเทศไทย ณ เดือนธันวาคม 2550
ทั้งสิ้น 2,075 ล้านตัน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นปริมาณสำรองของเหมืองแม่เมาะ
ในปี 2551 ประเทศไทยใช้ลิกไนต์/ถ่านหินเป็นเชื้อเพลิงในการผลิตไฟฟ้า
ประมาณร้อยละ 20 ของเชื้อเพลิงในการผลิตไฟฟ้าทั้งสิ้นมีทั้งการใช้ถ่านหิน
จากแหล่งในประเทศและนำเข้าจากต่างประเทศ เนื่องจากถ่านหินในประเทศ
ไม่เพียงพอต่อความต้องการโดยนำเข้าจากอินโดนีเซียมากที่สุด
ข้อดีของถ่านหิน คือ มีต้นทุนในการผลิตไฟฟ้าต่ำกว่าการใช้เชื้อเพลิงหลัก
เช่น ก๊าซธรรมชาติ น้ำมันและพลังงานหมุนเวียน และมีปริมาณสำรองมาก สามารถใช้ได้
ไม่ต่ำกว่า 220 ปี แต่ก็มีข้อจำกัด เนื่องจากการเผาไหม้ถ่านหินเป็นสาเหตุสำคัญของฝนกรด
และภาวะโลกร้อน จึงต้องใช้ระบบควบคุมมลภาวะทางอากาศที่มีราคาแพงและถ่านหินยังคง
มีภาพลักษณ์ที่น่ากลัวในสายตาประชาชนบางส่วน ซึ้งในปัจจุบันมีเทคโนโลยีถ่านหินสะอาด
(Clean Coal Technology) ทำให้การผลิตกระแสไฟฟ้าจากเชื้อเพลิงถ่านหินมีประสิทธิภาพ
สูงขึ้น และมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยที่สุด
|